یادمان رفت ...
سر مشق های آب بابا یادمان رفت
رسم نوشتن با قلمها یادمان رفت
گل کردن لبخندهای همکلاسی در یک نگاه ساده، حتی یادمان رفت
ترس از معلم، حل تمرین، پای تخته، آن روزهای بی کلک را یادمان رفت
راه فرار از مشق های زنگ اول، " ای وای ننوشتیم آقا " یادمان رفت
آن روزها را آنقدر شوخی گرفتیم، جدیت تصمیم کبری یادمان رفت
شعر خدای مهربان را حفظ کردیم، یادش بخیر، اما خدا را یادمان رفت
در گوشمان خواندند رسم آدمیت، آن حرفها زود، اما یادمان رفت
روز معلم را به معلمان و همه کسانی که چراغ راه تاریکم بودند تبریک می گویم
به پدر و مادرم که الفبای زندگی را آموختند
به معلمان مدرسه و دانشگاه که الفبای علم و دانش را آموختند
به تمامی دوستان که الفبای دوستی و محبت را آموختند
+نوشته شده در شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388ساعت12:28توسط مهدی نصیری |


