
بار خدايا، اگر بخواهي بر ما ببخشي از سر فضل ميبخشي،
و اگر بخواهي ما را به عذاب مبتلا کني از سر عدل مبتلا ميکني، الهي به رسم احسان،
عفوت را نصيب ما کن، و به آئين چشم پوشي ما را از عذاب برهان،
که ما را طاقت عدل تو نيست، و بدون عفوت براي هيچ يک از ما آزادي ميسر نيست،
اي بي نيازترين بي نيازها، اينک ما بندگان توايم بر درگاهت،
و من نيازمندترين نيازمندان به توام، پس تهيدستي ما را به توانگريت چاره کن،
و رشته اميد ما را با منع کردن لطفت قطع مکن،
که اگر چنين کني، کسي را که از رحمتت نيکبختي خواسته بدبخت کردهاي،
و آن را که از فضلت عطا خواسته محروم نمودهاي،
در اين حال از پيشگاهت به سوي چه کسي رو کنيم؟ و از در رحمتت به کجا رويم؟
پاک و منزهي، ما از آن درماندگانيم که قبول دعاي آنان را واجب کردهاي،
و از آن گرفتارانيم که رفع گرفتاري را به ايشان وعده دادهاي.
و شبيه ترين چيزها به خواسته تو، و سزاوارترين کار به بزرگواري تو،
رحمت آوردن بر کسي است که از تو رحمت خواهد،
و به فرياد رسيدن کسي است که به تو فريادرسي کرده،
پس بر زاري ما نزد خود رحمت آر،
و به خاطر اينکه خود را در پيشگاهت به خاک افکندهايم به فريادمان رس.
الهي، شيطان، ما را چون در نافرمانيت او را همراهي کرديم سرزنش ميکند،
پس بر محمد و آلش درود فرست، و اکنون که شيطان را به خاطر تو واگذاشتيم
و از طرف او به سوي تو روي آورديم وي را به سرزنش ما شاد مکن.
دعای 10 – در پناه بردن به خدا – صحیفه سجادیه


